Open/Sluit het zoekformulier
De Caraïben, daar droomt iedereen van. Azuurblauw water, Latijnse ritmes, en vooral zon, zon, zon. Sinds november zet het grootste passagiersschip ter wereld, de Harmony of the Seas van rederij Royal Caribbean, wekelijks koers naar het Caribisch gebied.
Het grootste schip, wat betekent dat concreet? Met zijn 362 meter lang en zijn 18 dekken is er plaats voor maximaal 6.780 passagiers die bediend worden door 2.100 bemanningsleden. Indrukwekkend!
Dat zijn dus meer dan zesduizend passagiers die ontschepen, en zesduizend nieuwe die zo vlug mogelijk aan boord willen. Het zijn ook twaalfduizend koffers, honderden taxi’s en bussen. En toch is er van een mierennest geen sprake. Integendeel, in de terminal van Port Everglades (Florida) worden we verwelkomd door één van de vele personal assistents die met een iPad klaar staan om ons zo vlug mogelijk in te checken. Vóór de reis hebben we ons huiswerk goed gemaakt: onze paspoorten en kredietkaart hebben we online geregistreerd, pasfoto's geüpload etc. Ondertussen zijn onze koffers al onderweg naar het schip, en precies 17 minuten later zetten we onze eerste stappen aan boord van de Harmony. We staan meteen in het hart van het schip, de Royal Promenade. Waanzin, het lijkt alsof we in een shopping mall beland zijn.
Ons eerste doel is onze hut vinden. Het nummer ken ik van buiten: 11150, een comfortabele kajuit met balkon. Overal staan bemanningsleden om te helpen. "Naar rechts" zegt één van hen, en wijst naar de liften op het einde van de promenade. Voor alle zekerheid toetsen we ons kamernummer in op één van de infoschermen. Meteen verschijnen de instructies: Lift nemen naar het elfde dek, en dan naar rechts. Twee minuten later staan we in onze hut. De deur is open. Op ons bed liggen twee plastic kaarten, netjes verpakt, en twee polsbandjes. Beide systemen kunnen gebruikt worden om aan boord te betalen (het is gekoppeld aan onze kredietkaart), om de hutdeur te openen, en als veiligheidspas om het schip te betreden. Hut 11150 bevalt ons. De kamer is ruim en praktisch, en ook de badkamer met douche is functioneel ingericht. Ik herinner me hoe onze reisagent de verschillende soorten accommodaties voorstelde. Een Junior Balcony Suite of een Grand Balcony Suite? Een Penthouse? Het is uiteindelijk een Superior Oceanview hut met balkon geworden. De prijs was doorslaggevend.
Het gekste vonden we de vraag of we zeezicht wilden, of zicht op het park. Want dat is zo uniek aan de Harmony. In het midden van het schip bevindt zich Central Park, met echte bomen en planten! Om vier uur is het schip in een opperste staat van paraatheid voor de verplichte reddingsoefening. Geen pardon, iedereen moet naar zijn verzamelstation. Langs de trappen staan overal bemanningsleden met fluo hesjes. Ons muster station is in het Royal Theatre op dek vijf. Hier moet je geen reddingsvest aantrekken. Er worden geen ellenlange lijsten met kamernummers afgeroepen. Gewoon even de kaart scannen, en klaar is kees. Na een korte, efficiënte briefing kan onze vakantie beginnen. We staan op een van de hoogste dekken als de oceaanreus de trossen losgooit. Het is een mooi zicht, al die mensjes op hun balkons. Tegelijk is het surrealistisch. Een drijvende stad vertrekt op reis.
's Anderendaags meert de Harmony aan in de groenblauwe wateren van Nassau, de hoofdstad van de Bahamas. Het mag blasé klinken, maar we blijven aan boord. Gisterenavond hadden we geen zin om het schip te verkennen; dat doen we vandaag. Het plan om lekker lang te blijven slapen is alvast mislukt. De jetlag duwt ons veel te vroeg uit bed. En dan begint het: waar gaan we ontbijten? Er is zoveel keuze. Omdat we absoluut buiten willen eten, belanden we in het Park Café, en vinden we een vrije tafel te midden van het groen. Het is er rustig. Tussen de echte bomen horen we vogeltjes fluiten. MP3-vogeltjes, voor alle duidelijkheid. Fantastisch aan dit schip is dat je veel kan plannen op voorhand, maar je kan je ook gewoon laten leiden door het moment. We kregen de raad om thuis een aantal dingen te gaan reserveren. Het is een beetje als een citytrip. Als je naar een musical wil tijdens een weekendje London, dan reserveer je dat ook op voorhand.
Er is zoveel te doen dat je tureluurs wordt als je onvoorbereid het dagprogramma bekijkt. Thuis hebben we op onze smartphones de Royal iQ app gedownload, waarmee we restaurants en shows konden reserveren. Aan boord is de app een fantastisch hulpmiddel om je dag te plannen. Je kan bijvoorbeeld activiteiten uit de boordkalender kopiëren naar je persoonlijke agenda. We hebben ook gekozen om een supplement van acht dollar te betalen om met deze app gratis naar elkaar te kunnen bellen en sms'en via het netwerk van het schip. Op zo'n groot schip komt dat goed van pas. Stel dat we elkaar niet terugvinden... Omdat we op deze cruise vooral van het schip en de vele activiteiten willen genieten, hebben we geen uitstappen geboekt. Ons laten verwennen in de Vitality Spa, dat zien we wél zitten. Tijdens de opendeurnamiddag krijgen we van roodharige Sarah uit Manchester een rondleiding. Van acupunctuur tot zeewierbaden, alles lijkt mogelijk. Goedkoop is het niet, maar het is vakantie. Mijn vriendin gaat voor een deep tissue massage, en ik kies een gezichtsbehandeling. En hopla, beide activiteiten staan al in onze persoonlijke kalender.
Het schip is fenomenaal. Aan de grootte wennen we tamelijk vlug. Wat ons blijft verbazen, zijn de onuitputtelijke mogelijkheden. Wil je sport? Check. Wil je feesten? Check. Wil je relaxen? Check. Alles kan, en in veelvoud. Tijdens onze ontdekkingstocht willen we alleen maar geïnspireerd worden. En voor we het weten hebben we een to-do lijst voor de rest van de week. Kunnen we neen zeggen aan de Ultimate Abyss, de grootste glijbaan op zee? "Wedden dat ik durf?", zegt mijn vriendin. Als ik vanop het glazen platform tien dekken naar beneden kijk, duizel ik.
Of wordt het de Zipline? Een Tarzankreet galmt over het schip, en we zien een vrouw via een kabel van de ene kant van het schip naar de andere glijden. Wat ik zeker wil doen (denk ik) is de Flowrider, een surfsimulator met golfgenerator. Dat er een podium is voor toeschouwers lijkt me iets minder.
Uiteindelijk kies ik de klimmuur. Die is best wel indrukwekkend, want je bent al vlug veertien verdiepingen hoger dan de zeespiegel. Eerlijk? We hebben vooral genoten van de zon, het zwemmen. We gingen elke dag een paar rondjes lopen op het joggingparcours. Er was weer eens tijd om een boek te lezen, te genieten, te ontspannen. Onze lievelingsplek was het Solarium, helemaal vooraan en adults-only.
Toegegeven, één van mijn hobby's is uit gaan eten. Op de Harmony of the Seas betekent dat goed nieuws én slecht nieuws. Het goede nieuws is: food is everywhere! We hebben geprobeerd om te tellen hoeveel verschillende restaurants er zijn, en we komen uit op een twintigtal. Het slechte nieuws: in een week kan je ze nooit allemaal doen. Voor de tweede avond van de cruise hadden we Wonderland gereserveerd. Ja, een soort culinaire Alice-in-Wonderland ervaring. Het gastronomisch sprookje begint met het penseel en de "magische verf" waarmee we het menu laten verschijnen op een verguld kader. Dan krijgen we een afwisseling van gerechtjes, het ene nog creatiever dan de andere.
De topper van de week wordt onze avond in het intieme restaurant 150 Central Park. Hoe komen ze aan die naam, vraag ik me af. "Simpel", zegt de ober, "De ingang van het restaurant is in het Central Park, precies 150 meter verwijderd van de boeg van het schip." Tijdens de avond rijgt de chef een resem verrukkelijke proefgerechtjes aaneen. Met de zes aangepaste wijnen erbij is dit wellicht de duurste avond van de week. Who cares?
Een Amerikaans schip zonder steakhouse? Tuurlijk niet. De Chops Grille is een klassieker, en ik laat me verleiden tot de 16-ounces T-Bone steak. Pas na de reis laat ik me verleiden om "ounces" te googelen, en te ontdekken dat 450 gram rood vlees misschien toch wel wat overdreven is. Succulent, dat wel.
(Gelukkig) is mijn partner veel meer gefocust op gezond eten. Wat ons opviel, was de versheid en variatie van het eten in het Windjammerbuffetrestaurant. In plaats van grote hoeveelheden voedsel continue in bain-marie's te laten sudderen, bereiden koks steeds nieuwe, kleine hoeveelheden. Heel tof is de grote keuze aan internationale gerechten, van Italiaanse pasta's tot Indisch vegetarisch. Pas op het einde van de reis hadden we door dat we amper naar het hoofdrestaurant zijn geweest. De tijden van de vaste zitplaatsen en uren zoals in de cruises van weleer zijn voorgoed voorbij. Op een citytrip ga je toch ook niet elke avond in hetzelfde restaurant eten?
Het is heel bijzonder om te zien hoe de meeste passagiers vanaf een uur of vijf naar binnen trekken om zich klaar te maken voor de avond. Langzaam maar zeker vult de buik van het schip zich met een bruisende sfeer, alsof er een nieuw soort dag aanbreekt. In de Royal Promenade is er in de shops een druk va-et-vient van kooplustigen. De Boot & Bonnet Pub is even levendig als eender welke Engelse pub aan land. Als de salsaband live gaat in Bolero's Lounge, dan springen je voeten automatisch in dansmodus. Mensen gunnen de cocktailrobots van de Bionic Bar geen minuut rust. De vintagewagen in het midden van de Promenade is dé plaats voor selfies.
De Rising Tide Bar is een bar die als een trage lift beweegt tussen de Royal Promenade en Central Park. Een cocktail en je bent drie dekken hoger. In mobiele studio's laten gezinnen familiefoto's maken. Iedereen ziet er top uit. Achteraf gaan ze de foto's opvragen bij één van de automatische kiosken. Dankzij gezichtsherkenningstechnologie bezorgt de computer meteen de juiste foto's. Net als op de zeedijk in Oostende is het fijn om een "terrasje te doen" en te kijken naar de mensen. Het hoogtepunt van de avond is voor velen een van de shows. Wij zagen de musical "Grease". Aan land zouden we zoiets niet gaan zien, maar eerlijk, het was geweldig! Er is ook een zaal met een grote ijsschaatspiste en -show. Jawel, in de Caraïben aan boord van een schip!
Erg knap is het openlucht Aqua Theatre, met een duizelingwekkend acrobatisch waterballet. Terwijl ze in België klappertanden zitten wij hier op een zwoele avond in openlucht naar een show te kijken. Even Instagrammen om te laten weten dat het met ons goed gaat (knipoog). Verschillende avonden hebben we doorgebracht in onze favoriete nightclub, Jazz on 4, met een fantastisch jazz en blues trio. Tijdens een jamsessie kreeg ik zelf even de microfoon in mijn hand, voor een lang geïmproviseerd yabedibadibadoe moment.
Tijdens de acht dagen cruise heeft Harmony of the Seas drie plaatsen bezocht: Nassau (Bahamas), Philipsburg (Sint-Maarten) en Charlotte-Amalie (St Thomas). Er was in de drijvende stad zoveel te doen dat we bijna vergeten waren om aan land te gaan. Philipsburg was in elk geval de plaats om te gaan shoppen. Toen ik in een immense fotowinkel - geheel vrijblijvend - de prijs vroeg van een objectief voor mijn camera werd ik gebombardeerd met reducties. Zelfs toen we reeds buiten waren, kwam de man ons nog achternagelopen met een nog beter voorstel.
Ook Nassau en St Thomas zijn twee bestemmingen waar je vooral gaat om te shoppen, op het strand te liggen of te watersporten. De brochure zegt: "The ship is the destination". Dat klopt helemaal. Of je nu een hele week aan boord blijft, vervelen is uitgesloten. Maar af en toe een beetje van de Caraïben proeven is mooi meegenomen.
Harmony of the Seas is een schip van rederij Royal Caribbean, in België vertegenwoordigd door Cruise Connection. Voor een overzicht van alle bestemmingen, schepen, cruises, prijzen en promoties kan je terecht op www.royalcaribbean.be of bij je reisagent.
